Mercedes-Benz Intelligent Drive

ESP®

/media/technologies/esp/intro_module/de/image_2.jpg
/media/technologies/esp/intro_module/de/image_1.jpg
ESP® rozpoznaje sytuacje ryzykowne pod względem dynamicznym, jak np. manewr omijania przeszkody, i wyhamowując poszczególne koła pomaga kierowcy w ustabilizowaniu pojazdu.

Elektroniczny system stabilizujący jazdę.

Media

Więcej informacji

/media/technologies/esp/additional_information_module/de/image_1.jpg

Po zakończeniu realizacji ilustracji i filmów mogły nastąpić zmiany w produkcie.

W roku 1995 miała miejsce premiera elektronicznego systemu stabilizującego jazdę ESP® w jednym z modeli Klasy S.
Profesor Fritz Nallinger, główny inżynier i członek zarządu spółki Daimler-Benz AG, już w roku 1959 zgłosił do opatentowania „mechanizm regulacyjny”, który miał zapobiegać poślizgowi kół napędowych poprzez oddziaływanie na silnik, skrzynię biegów lub hamulec.

 

Dobry pomysł, który jednak pozostał jeszcze długo teorią. Brakowało bowiem niezbędnych czujników oraz sterownika, który potrafiłby błyskawicznie, w sekundowym czasie podjąć stabilizującą ingerencję. Dopiero mikroelektronika umożliwiła dalszy postęp. Dowodem praktycznych możliwości mikroelektroniki stał się system ABS zapobiegający blokowaniu kół podczas hamowania – jego debiut nastąpił w roku 1978 w Klasie S. ABS stał się zarazem bazą dla rozwoju dalszych systemów. W oparciu o niego powstał system zapobiegający poślizgowi kół napędowych (ASR, początek seryjnej produkcji 1981), regulujący współdziałanie sił wzdłużnych między oponą a nawierzchnią nie tylko przy hamowaniu, lecz po raz pierwszy także podczas przyspieszania – oddziałujący zarówno na hamulec, jak i na moment obrotowy silnika. Kolejne osiągnięcia to samoblokujący mechanizm różnicowy (ASD, 1985) oraz innowacyjny stały napęd na cztery koła 4MATIC (1985). Wspólną cechą powyższych systemów jest wykrywanie i zmniejszanie poślizgu kół za pomocą nowoczesnych układów mikroelektronicznych i hydraulicznych – dla polepszenia tzw. dynamiki wzdłużnej pojazdu.

 

 

Na tym jednak inżynierowie Mercedes-Benz nie poprzestali. Ich następnym celem stało się polepszenie bezpieczeństwa jazdy we wszelkich sytuacjach – a więc również na zakrętach, przy manewrach wymijania/omijania oraz przy innych ruchach o dużej dynamice poprzecznej, grożących poślizgiem. Zainicjowano więc następny ambitny projekt konstruktorski pod roboczą nazwą „Regulacja poślizgu poprzecznego”. W jego ramach inżynierowie poszukiwali technicznych rozwiązań pozwalających rejestrować ruchy poślizgowe samochodu osobowego i osłabianie ich poprzez celowe ingerencje w układ jezdny, silnik i skrzynię biegów. Po obszernych symulacjach komputerowych i badaniach wstępnych, w roku 1987 rozpoczęły się kilkuletnie, wielotysięcznokilometrowe jazdy testowe samochodów doświadczalnych z tymi systemami. Jednocześnie przetestowano możliwości wynalazku w berlińskim symulatorze jazdy: inżynierowie z Mercedes-Benz zaprosili tam 80 kierowców obojga płci do pokonania wirtualnej trasy z prędkością 100 km/h, gdzie na czterech zakrętach czyhała podstępna gołoledź zmniejszająca przyczepność nawet o 70%. Rezultat był następujący: bez ESP® 78% uczestników testu nie było w stanie utrzymać samochodu na bezpiecznym kursie i miało do trzech wypadków, wpadając w poślizg. Natomiast z użyciem aktywnego systemu bezpieczeństwa jazdy wszystkie wirtualne jazdy testowe przebiegły bez poślizgów i bez wypadków. Nic dziwnego, że konstruktorzy nie zwlekali już wtedy z wypróbowaniem ESP® w praktyce. Przygotowania do produkcji seryjnej rozpoczęto w roku 1992. Ponad 40 inżynierów reprezentujących marki Mercedes-Benz i Bosch pracowało wspólnie nad tym przyszłościowym projektem, którego ukoronowaniem było podjęcie seryjnej produkcji w roku 1995.

 

1

Dostępność w klasach pojazdów

Pokrewne tematy